De Huascaran vanaf het dakterras bij Olaza's B&B
Nog meer sneeuw op de bergen
Lagunas Lllanganuco
Mooi plaatje!
Ontbijtje op het dakterras van Olaza's.
Chavin de Huantar: een pre-Inca tempel.
Onze gids David
Traditionele kledij en vervoer.
Na een flinke klimpartij: de waterval!
Boerenerfje waar de mais hangt en ligt te drogen.
Vanaf dinsdag zitten we in Huaraz, dat op ruim 400 km afstand van Lima ligt in een vallei tussen de Cordillera Negra en Cordillera Blanca. We logeren op een erg leuke plek met een dakterras en verblijfsruimte die uitkijken op de besneeuwde bergtoppen. Voor de rest bevalt Olaza's bed & breakfast ook erg goed: erg aardige mensen, de kamers zijn schoon, de bedden prima maar het meest genieten we toch van de rustige omgeving. Het is ook erg handig en gezellig om met z'n vieren op stap te zijn: vier weten er meer dan twee, met z'n vieren kun je gemakkelijk een privé-tripje organiseren en 's-avonds vermaken we ons prima met een kaartspelletje of een beetje kletsen over van alles en nog wat.
Huaraz is een rommelig stadje dat in de jaren 70 grotendeels verwoest is door de aardbeving en daarna weer snel is opgebouwd met weinig oog voor authenticiteit. Maar de natuur er omheen maakt heel veel goed.
Woensdag hadden we stralend weer en zijn we met een gids de bergen in getrokken, met als reisdoel twee bergmeren. We hebben de hoogste bergtoppen, waaronder de Huascaran van 6768 meter hoog in alle glorie kunnen zien en dat is in deze tijd van het jaar best bijzonder. Onze gids wist veel te vertellen en we hebben onze ogen uitgekeken.
Donderdag hadden we minder geluk want we hadden geboekt voor een tocht naar Chavin de Huantar, om daar een pre-Incatempel te bekijken. De tempel was er nog maar de reis er naartoe vonden we een verschrikking. De wegen hier hebben erg veel te lijden van de regen en daardoor zitten er enorme gaten in of is het wegdek soms helemaal weggespoeld. Tel daarbij op dat het zo'n vier uur duurt voor je er bent en dat we een chauffeur troffen die het geen probleem vond om zigzaggend over de weg te schieten waarbij hij naar ons idee soms gevaarlijk dicht langs de afgrond glibberde. Al met al was het geen pretje. De tempel en het verrassend moderne museum waren op zich wel de moeite waard, maar als we hadden geweten dat we daarvoor acht uur in de achtbaan moesten zitten hadden we het niet gedaan.
Vrijdag zijn alleen Bob, Mieke en ik op stap gegaan omdat Frank de hele nacht op het toilet had gezeten. Hij was 's morgens jammergenoeg niet in staat om mee te gaan en wilde liever rustig in het hostel blijven. Hartstikke jammer want het was een geweldig mooie tocht naar Honcopampa, waar je na een wandeling van ongeveer drie kwartier bij een waterval uitkwam. Uitzicht op de Cordillera Negra en de prachtige vallei waren zeer de moeite waard en de weg die we moesten volgen voerde langs een aantal gehuchten waar je nog goed kon zien hoe de Peruanen in de bergdorpen leven.
Zaterdagavond gaan we met de nachtbus terug naar Lima waar we maar heel even blijven omdat we zondagavond doorvliegen naar Arequipa.
Huaraz is een rommelig stadje dat in de jaren 70 grotendeels verwoest is door de aardbeving en daarna weer snel is opgebouwd met weinig oog voor authenticiteit. Maar de natuur er omheen maakt heel veel goed.
Woensdag hadden we stralend weer en zijn we met een gids de bergen in getrokken, met als reisdoel twee bergmeren. We hebben de hoogste bergtoppen, waaronder de Huascaran van 6768 meter hoog in alle glorie kunnen zien en dat is in deze tijd van het jaar best bijzonder. Onze gids wist veel te vertellen en we hebben onze ogen uitgekeken.
Donderdag hadden we minder geluk want we hadden geboekt voor een tocht naar Chavin de Huantar, om daar een pre-Incatempel te bekijken. De tempel was er nog maar de reis er naartoe vonden we een verschrikking. De wegen hier hebben erg veel te lijden van de regen en daardoor zitten er enorme gaten in of is het wegdek soms helemaal weggespoeld. Tel daarbij op dat het zo'n vier uur duurt voor je er bent en dat we een chauffeur troffen die het geen probleem vond om zigzaggend over de weg te schieten waarbij hij naar ons idee soms gevaarlijk dicht langs de afgrond glibberde. Al met al was het geen pretje. De tempel en het verrassend moderne museum waren op zich wel de moeite waard, maar als we hadden geweten dat we daarvoor acht uur in de achtbaan moesten zitten hadden we het niet gedaan.
Vrijdag zijn alleen Bob, Mieke en ik op stap gegaan omdat Frank de hele nacht op het toilet had gezeten. Hij was 's morgens jammergenoeg niet in staat om mee te gaan en wilde liever rustig in het hostel blijven. Hartstikke jammer want het was een geweldig mooie tocht naar Honcopampa, waar je na een wandeling van ongeveer drie kwartier bij een waterval uitkwam. Uitzicht op de Cordillera Negra en de prachtige vallei waren zeer de moeite waard en de weg die we moesten volgen voerde langs een aantal gehuchten waar je nog goed kon zien hoe de Peruanen in de bergdorpen leven.
Zaterdagavond gaan we met de nachtbus terug naar Lima waar we maar heel even blijven omdat we zondagavond doorvliegen naar Arequipa.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten